සොඳුරු මිරිඟුව

අඳුරත් අරන් මීදුම හිනැහෙන යාමෙක
සෙවනැල්ලටත් හොරෙන් ගමන් ගිය කාලෙක
තනිවූ මං හීන ලෝකෙක
ඔබත් එක්කලා අඳුරු කුටියක

සිසිල උණුහුම එකට මිතුරුව
මැවූ ඒ සොඳුරුතම අරුමය
මුලාවක් බව දැනෙනවිට මට
පමාවී ඇත නොදැන නුඹ ගැන

මිරිඟුවට ඇද ගමන දිගුකර
මාව රවටන මගේ හිත නුඹ
තාම මං ලඟ වේදනා දෙන
සොඳුරු මිරිඟුව නුඹම තමයි...